|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Εδώ στη Ρόδο λίγο πριν το 1970 ήταν μόνιμα εγκατεστημένες περίπου 40 οικογένειες συμπατριωτών μας. Εγκατασταθήκαμε εδώ άλλοι με προσόντα μόρφωσης, άλλοι με προσόντα τέχνης, άλλοι μόνο με τα δυο στιβαρά τους χέρια, όλοι όμως κουβαλώντας μαζί μας την περηφάνια, την τιμιότητα και τη δραστηριότητα του Ολυμπίτη. Ο μόνος τρόπος επικοινωνίας και συνεύρεσης των Ολυμπιτών της Ρόδου τότε, ήταν η ανταλλαγή επισκέψεων στις ονομαστικές εορτές όπου επακολουθούσε πάντα γλέντι. Πολλές φορές συνήθως τις Απόκριες, συνεννοούμασταν μεταξύ μας και μαζευόμασταν σε κάποιο από τα καφενεία των συμπατριωτών μας όπου γινόταν γλέντι και χορός και μας δινόταν έτσι η ευκαιρία να ζήσουμε έστω και για λίγες ώρες στιγμές που μας θύμιζαν το όμορφο χωριό μας. Σε όλα αυτά βέβαια, γλέντια και γιορτές, πόλος έλξης ήταν και είναι ακόμη η παρουσία του Γιάννη του Παυλίδη με τη γλυκύτατη λύρα του, που συνοδευόταν για αρκετό διάστημα από το λαούτο του Νίκου του Νταή. Όμως δεν έφτανε αυτό. Εμείς θέλαμε οι Ολυμπίτες να συνευρίσκονται πιο συχνά, να συμμετέχουν στις δικές μας γιορτές και διασκεδάσεις, αλλά και στην κοινωνική και πολιτιστική ζωή της Ρόδου όπου κατοικούσαμε. Έτσι άρχισαν οι συζητήσεις, στην αρχή σε μικρές παρέες, αργότερα σε μεγαλύτερες, μέχρι που ωρίμασε σιγά-σιγά στη σκέψη όλων η ιδέα της δημιουργίας κάποιου φορέα ο οποίος θα μας ένωνε και θα μας έδινε την ευκαιρία να συμμετέχουμε ενεργά στις διάφορες εκδηλώσεις. Πρωτεργάτης σ’ όλα αυτά ο αείμνηστος φίλος και συμμαθητής δικηγόρος Νίκος Φαρμακίδης φορτωμένος με όνειρα για το μέλλον και γεμάτος αγάπη για την Όλυμπο. Επειδή ήταν δύσκολο να βρισκόμαστε τακτικά όλοι οι πατριώτες της παροικίας, δημιουργήσαμε μια ομάδα περίπου 10 ατόμων με συντονιστή τον Φαρμακίδη και ανταλλάζαμε γνώμες για τα υπέρ και τα κατά της ίδρυσης της Αδελφότητας ως και για το ποιο θα είναι το όνομά της. Τελικά αυτή η ομάδα, με την επιμονή του Φαρμακίδη, απεφάσισε την ίδρυση της Αδελφότητας και ανέλαβε ο Φαρμακίδης τη σύνταξη του καταστατικού όπως και όλες τις απαραίτητες ενέργειες και έξοδα για την αναγνώριση της Αδελφότητας μας από το Πρωτοδικείο. Το όνομα “ΒΡΥΚΟΥΣ” προέρχεται από πρόταση του Φαρμακίδη η οποία υποστηρίχθηκε από όλους εμάς τους υπόλοιπους της ομάδας. Αφού πάρθηκε η απόφαση και οι ενέργειες για την αναγνώριση της Αδελφότητας προχωρούσαν, εμείς σε συζητήσεις που γινόντουσαν, ενημερώναμε τους πατριώτες ότι αυτή η δουλειά βρίσκεται σε εξέλιξη και όλοι το δεχόντουσαν ευχαρίστως αν και υπήρχαν οι λίγοι συγκρατημένοι που αμφέβαλλαν, καλόπιστα βέβαια, για το αν θα επιβιώσει η Αδελφότητά μας. Την αναγκαιότητα ίδρυσης Συλλόγου στη Ρόδο την υιοθέτησαν και άλλοι Ολυμπίτες που δεν ζούσαν εδώ, προέβλεπαν όμως την αλματώδη αύξηση της παροικίας μας. Ο εξαίρετος πατριώτης κ. Μανόλης Σακέλλης, καθηγητής Πανεπιστημίου, ορκωτός λογιστής και νομικός, στο Πανολυμπίτικο Συνέδριο που έγινε στην Όλυμπο την 22α Αυγούστου του 1971 προτείνει τη σύσταση πατριωτικής οργάνωσης στη Ρόδο, όπου υπάρχουν οι περισσότεροι Ολύμπιοι επιστήμονες και όπου βρίσκεται η έδρα της Νομαρχίας Δωδεκανήσου. Προτείνει ακόμη να δημιουργηθεί δευτεροβάθμια πατριωτική οργάνωση της οποίας μέλη θα είναι οι λειτουργούντες σύλλογοι ως και ο υπό σύσταση Σύλλογος της Ρόδου. Σε ψήφισμα δε που εξέδωσε το Συνέδριο στο τέλος, αναθέτει στο δικηγόρο κ. Νικόλαο Φαρμακίδη ο οποίος παρίστατο στο συνέδριο ως εκπρόσωπος της παροικίας της Ρόδου, την προσπάθεια ίδρυσης της Αδελφότητας Ολυμπιτών Ρόδου η ΒΡΥΚΟΥΣ. Όμως ο Φαρμακίδης είχε κάνει όλη τη σχετική προεργασία και την 29η Σεπτεμβρίου καταθέτει στο Πρωτοδικείο Ρόδου το καταστατικό και το πρακτικό ίδρυσης της Αδελφότητας με το όνομα ΒΡΥΚΟΥΣ, το οποίο υπογράφεται από 27 συμπατριώτες, οι οποίοι αποτελούν τα πραγματικά ιδρυτικά μέλη του Σωματείου. Το πρακτικό ίδρυσης ήταν το παρακάτω: ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ Εν Ρόδω σήμερον την 29ην Σεπτεμβρίου 1971, οι κάτωθι υπογραφόμενοι, κάτοικοι Ρόδου, Έλληνες πολίται, έχοντας τα κατά Νόμον προσόντα προς ίδρυσιν Σωματείου, ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΜΕΝ
Το πρακτικόν εγένετο εις διπλούν, υπογραφέν ως έπεται: ΟΙ ΙΔΡΥΤΑΙ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟΝ Νικόλαος Φαρμακίδης
του Στυλιανού Από την ιδρυτική συνέλευση ορίζεται η προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή η οποία αποτελείται από τους εξής: Νικόλαο Φαρμακίδη του
Στυλιανού και οι οποίοι αναλαμβάνουν την ευθύνη του Σωματείου μέχρι να αναγνωρισθεί, να γίνει η 1η Γενική Συνέλευση και να διεξαχθούν αρχαιρεσίες. Το σωματείο αναγνωρίζεται και την 26η Νοεμβρίου 1972 ημέρα Κυριακή, στο εστιατόριο KORONET του συμπατριώτη μας Νίκου Ι. Παλαιού, γίνεται η ιστορική πρώτη, ιδρυτική (όπως τη χαρακτηρίζει το πρακτικό) συνέλευση της Αδελφότητας με παρόντα 53 άτομα. Θα αναφερθώ για λίγο στο πρακτικό εκείνης της ημέρας που ήταν το 1ο της Αδελφότητάς μας, γιατί ειπώθηκαν αλήθειες διαχρονικές για το χωριό μας και τους ανθρώπους του. Πρόεδρος της γενικής συνελεύσεως εκλέγεται ο αείμνηστος δάσκαλός μας Νικίας Κόνσολας. Φανερά συγκινημένος αλλά και περήφανος ο δάσκαλος που έζησε και γνώρισε από κοντά την Όλυμπο και τον Ολυμπίτη λέει: “δεν νοείται Κάρπαθος χωρίς την Όλυμπο. Η Όλυμπος διαθέτει ιστορικό οπλισμό ο οποίος της επιτρέπει να καυχάται δια το ότι διετήρησε αμιγή τα ήθη και τα έθιμά της, παρά την μακραίωνα δουλείαν, την γλώσσα, τη θρησκεία και τον ακραιφνή πατριωτισμόν. Οι σημερινοί Ολυμπίται αντάξιοι συνεχισταί της ιστορίας των προγόνων των, συνεχίζουν την φιλοπρόοδον δράσιν των ανά την υφήλιον, αγαπούν παθολογικά τον τόπο τους και προσφέρουν ότι μπορούν για να βελτιωθεί η ζωή εις εκείνους, οι οποίοι ακλόνητα δεμένοι στην Όλυμπο συνεχίζουν να ζουν εκεί δια να διατηρείται η ζωή, το παρόν και το μέλλον”. Στη συνέχεια η συνέλευση ομοφώνως εγκρίνει το καταστατικό κατ’ άρθρο και στο σύνολο όπως έχει εγκριθεί από το Πρωτοδικείο και προχωρούμε στις αρχαιρεσίες οι οποίες ανέδειξαν το 1ο Διοικητικό Συμβούλιο της Αδελφότητάς μας αποτελούμενο από τους: Νικόλαο Φαρμακίδη
Πρόεδρο Ως εξελεγκτική επιτροπή εξελέγησαν οι: Κομνηνός Χατζηπαπάς
Αποφασίζεται ακόμη όπως η νεοεκλεγείσα Διοίκηση της Αδελφότητας οργανώνει εκδηλώσεις (κάλαντα, χοροεσπερίδες, εκδρομές, κ.λ.π.) οι οποίες θα συντελέσουν στη σύσφιξη των δεσμών όλων των ομοχωρίων μας στη Ρόδο. Έτσι έληξε η ιστορική 1η Γενική Συνέλευση και από εδώ αρχίζει η πορεία της Αδελφότητάς μας. Ξεκινήσαμε από το μηδέν. Τις συγκεντρώσεις μας τις κάναμε στα φιλόξενα καφενεία των συμπατριωτών μας Μανόλη Διακογεωργίου και Γιώργου Πρωτόπαπα γιατί δεν είχαμε δική μας στέγη. Είχαμε όνειρα και στόχους αλλά δεν είχαμε ακόμη δύναμη. Με την εργατικότητα όμως και την θέληση των εκάστοτε Προέδρων και Διοικητικών Συμβουλίων της Αδελφότητας, αλλά και με το ενδιαφέρον, τη συμπαράσταση και αγάπη των μελών της παροικίας μας, άρχισε σιγά-σιγά η Αδελφότητα να αποκτά ταμείο και περιουσία. Από τους πρώτους ο εξαίρετος πατριώτης Νικόλαος Ι. Παλαιός, τα δύσκολα εκείνα χρόνια, δωρίζει στην Αδελφότητα αγροτεμάχιο 1200 m² περίπου στην περιοχή της Ηλιούπολης. Άλλες προσφορές σε χρήμα πατριωτών μας και τα έσοδα από εκδηλώσεις και συνδρομές μελών της Αδελφότητας είχαν σαν αποτέλεσμα την εξασφάλιση κάποιου κεφαλαίου για να προχωρήσουμε στην έκδοση εφημερίδας με την ονομασία “ΟΛΥΜΠΟΣ” και να αγορασθεί η πρώτη αίθουσα της Αδελφότητας. Η αίθουσα αυτή παρά τις ελλείψεις της εξυπηρέτησε για αρκετό διάστημα τις ανάγκες της παροικίας μέχρι που η δωρεά του μεγάλου μας ευεργέτη Μιχαήλ Αβδελλή και των κληρονόμων του Αρχοντούλας Ν. Νικολαϊδη, Εμμανουήλ Αβδελλή, Κωνσταντίνου Μ. Αβδελλή και Καλλιόπης Γ. Δράκου μας εξασφάλισε την απαραίτητη έκταση στην οποία χτίσαμε το μεγαλόπρεπο μέγαρό μας και θα χτίσουμε σε λίγο και τον περικαλλή Ναό στη χάρη των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ. Όλα αυτά βέβαια έγιναν γιατί όλοι το θελήσαμε, προσφέροντας ο καθένας ότι μπορούσε, χρήματα ή προσωπική εργασία και γιατί στο τιμόνι της Αδελφότητας βρισκόταν κάθε φορά άξιος καπετάνιος με αξιόλογο πλήρωμα. Ο Νίκος Φαρμακίδης
(1972, 1973, 1974, 1975, 1976). με τα συμβούλιά τους, πρόσωπα διαλεχτά της παροικίας μας αξίζουν εύσημα και επαίνους, γιατί όλοι τους, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο, αλλά με γνώμονα πάντα την αγάπη προς την παροικία και την γενέτειρά μας Όλυμπο, κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια για την ανοδική πορεία του Συλλόγου μας, ώστε να βρίσκεται σήμερα η Αδελφότης Ολυμπιτών Ρόδου η ΒΡΥΚΟΥΣ στην περίοπτη θέση του 1ου παροικιακού Σωματείου της Δωδεκανήσου. |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||