Η ετήσια χοροεσπερίδα του συλλόγου είναι στις 25 Μαρτίου 2006 στο Esperos Village

 

Ο Μιχαήλ Αβδελλής γεννήθηκε το 1898 στην Όλυμπο της Καρπάθου. Ηταν το τρίτο παιδί του Μηνά και της Βασταρκούλας Αβδελλή. Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε από τον παπα- Σακελλάρη στην Όλυμπο. Το 1912 φεύγει για το Πυθαγόρειο της Σάμου κάνοντας διάφορες δουλειές.
Ο επόμενος χρόνος τον βρίσκει στα νταμάρια της Πεντέλης Αττικής και μετά από μια διετία περίπου μεταναστεύει στη Νότια Γαλλία και εργάζεται στο port Boυc.Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 πηγαίνει στο Γαλλικό Μαρόκο και μαζί με τα αδέλφια του Μανώλη, Κωστή και Γιώργη, αναλαμβάνουν την κατασκευή μεγάλων οδικών έργων όπως π.χ. την οδό Καζαμπλάνκας –Mekmes μήκους 580 χιλιομέτρων καλώντας στο Μαρόκο και 50 Καρπάθιους τεχνίτες καθώς και το αποχετευτικό δίκτυο της πόλης Ραμπάτ και της Καζαμπλάνκας και πολλά άλλα. Διορίζεται εργοδηγός της μεγάλης κατασκευαστικής εταιρείας CAMSHASH που του αναθέτει την επίβλεψη και κατασκευή του υπερ - Ιρανικού σιδηροδρόμου στη Β. Περσία. Εκεί γνωρίζει και τους ηγέτες των Κούρδων του Ιράν και του Ιράκ και γίνονται φίλιοι.
Η λήξη του πολέμου τον βρίσκει στο νεοσυσταθέν εμιράτο του Κουβέϊτ και αναλαμβάνει την κατασκευή αστυνομικού Τμήματος για την Αγγλική διοίκηση. Αναλαμβάνει κατόπιν την κατασκευή 510 κατοικιών στο MINA AL AHMADI για το τεχνικό προσωπικό των διυλιστηρίων που κατασκεύασε η GENERAL ELECTRIC. Ο SHABAH πρώτος Σεϊχης του Κουβέιτ , διακρίνοντας την εντιμότητα τη συνέπεια και την εργατικότητά του Μιχάλη Μ Αβδελλή του αναθέτει πολλά άλλα έργα και τον ανακηρύττει τεχνικό του σύμβουλο, έναν άτυπο “Υπουργό” Δημοσίων Έργων του Εμιράτου.

Το 1955 επαναπατρίζεται και εγκαθίσταται στη Ρόδο διατηρώντας μια άρρηκτη φιλία έκτοτε με τον σεϊχη SHABAH και όταν το 1958 ο συμπολίτης μας Υπουργός Στ. Κωτιάδης ηγήθη κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας που περιήλθε τις χώρες της Μ. Ανατολής για την υπογραφή σειράς συμφωνιών εμπορικών, διπλωματικών κ.λ.π , με τη μεσολάβησή του έγινε δεκτός από τον Σείχη SHABAH και με πολλή ευκολία συνήφθησαν οι συμφωνίες.

Έκτοτε έζησε στη Ρόδο στ΄ Ασγούρου αποφεύγοντας τη δημοσιότητα και προβολή, συντροφιά με συγγενείς, ορισμένους καλούς φίλους του και με τα αγαπημένα του κατοικίδια και άλλα ζώα, με μικροκαλιέργειες στο κτήμα που αγόρασε. Το φιλανθρωπικό του έργο υπήρξε πλούσιο και πολυσχιδές. Ενδεικτικά αναφέρουμε την δαπάνη για την ανέγερση του Δημοτικού Σχολείου και του νέου νεκροταφείου στο Διαφάνι Καρπάθου. Επίσης κάλυψε ένα μεγάλο μέρος της δαπάνης για την κατασκευή του κοινοτικού μεγάρου της Ολύμπου. Επίσης συμμετείχε στην ανοικοδόμηση του πολιτιστικού κέντρου των Ολυμπιτών του Πειραιά. Δώρισε ακόμη και το οικόπεδο για την ανέγερση του πολιτιστικού Κέντρου των Ολυμπιτών Ρόδου Η ΒΡΥΚΟΥΣ. Αρωγός της πατρίδας μας όσες φορές οι Έλληνες κλήθηκαν να συνδράμουν όπως ο πόλεμος του 1940, οι σεισμοί των Επτανήσων το 1954, της Θεσσαλίας και Φαρσάλων το 1957 μέσω των τοπικών Μητροπόλεων. Ήταν δε τόσο μεγάλη η προσφορά του στους σεισμόπληκτους των επτανήσιων που εκπρόσωπος του Βασιλέως Παύλου τον τίμησε με μεγαλόσταυρο. Έκανε επίσης μεγάλες δωρεές και στην Ι. Μητρόπολη της Ρόδου.

Υπήρξε επίσης αρωγός φτωχών φοιτητών και οικογενειών, ασθενών κ.λ.π. Πέθανε πλήρης ημερών στη Ρόδο το 1984. Τα οστά αναπαύονται στον ίδιο τάφο με της αγαπημένης του ανιψιάς Αρχοντούλας Ν. Νικολαϊδη.
 

Η Αρχοντούλα Νικολαϊδη, γεννήθηκε και αυτή στην Όλυμπο. Από 18 χρονών ήλθε στη Ρόδο φορώντας πάντα το καβάϊ της. Χωρίς να πάει στο σχολείο, μάθαινε γράμματα ταυτόχρονα με τα επτά παιδιά της. Εργατική και τίμια, με αισθήματα και αρετές που επιβεβαιώνονται με τις πράξεις της.
 

 
 

Ανακοινώσεις
Εκδόσεις