Η ετήσια χοροεσπερίδα του συλλόγου είναι στις 25 Μαρτίου 2006 στο Esperos Village

 

Ο ΠΑΝΟΡΜΙΤΗΣ ΕΥΛΟΓΕΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΤΩΝ
ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ.
ΧΤΙΖΟΥΝ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΟ ΝΑΟ

“Χωρίς σπαθί ο Άγιος θάναι στην εκκλησία
Θ΄ απλώνει τις φτερούγες του σ΄ όλους μας Προστασία”
 

Δείτε Φωτογραφίες


Η μαντινάδα αυτή άναψε το κέφι για το γλέντι που ακολούθησε το μεσημέρι του Σαββάτου στο Πολιτιστικό Κέντρο της Αδελφότητας Ολυμπιτών Ρόδου “Η ΒΡΥΚΟΥΣ”. Επρόκειτο για μια γιορτή για να τιμηθεί το γεγονός της θεμελίωσης του Ιερού Ναού Αρχαγγέλου Μιχαήλ, με την υψηλή παρουσία του Ταξιάρχη Μιχαήλ του Πανορμίτη της Σύμης, την εικόνα του οποίου συνόδευσαν ως εκεί ο πρόεδρος του Συλλόγου Συμιακών Ρόδου κ. Σωτήρης Ζουρούδης και το μέλος του Δ.Σ. του κ. Μανόλης Αντώνογλου. Στην τελετή χοροστάτησε ο Πρωτόσυγκελος της Ι.Μητροπόλεως Ρόδου κ. Παϊσιος, με τη συνοδεία κληρικών της πόλης μας, παρουσία των μελών της Αδελφότητας Ολυμπιτών Ρόδου και πολλών φίλων της υπέροχης Ολύμπου. Παρέστησαν και χαιρέτισαν ο βουλευτής Δωδεκανήσου της Ν.Δ. κ. Αριστοτέλης Παυλίδης, Νομάρχης Δωδεκανήσου Δρ. Σάββας Καραγιάννης, ο δήμαρχος Ροδίων κ. Γιώργος Γιαννόπουλος, ο τ. βουλευτής Δωδεκανήσου κ. Γιώργος Χιωτάκης, o καθηγητής του Πανεπιστημίου Αιγαίου κ. Κωστής Μηνάς, ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Δωδεκανησιακών παροικιακών Σωματείων κ. Μιχάλης Σκανναβής, ο ταμίας του Παγκαρπαθιακού Συλλόγου Ρόδου κ. Λάμπης Πλάτσης και ο νομικός και ποιητής κ. Γιάννης Μηνατσής. Όλοι εξέφρασαν τα συγχαρητήριά τους για την πρωτοβουλία αυτή η οποία θα έχει τη στήριξη σύσσωμης της τοπικής κοινωνίας. Ιδιαίτερα συγκινημένος και υπερήφανος για την υλοποίηση αυτής της πρωτοβουλίας ο Πρόεδρος της Αδελφότητας Ολυμπιτών Ρόδου Η ΒΡΥΚΟΥΣ κ. Μανώλης Διακομανώλης αναφέρθηκε στο ιστορικό αυτής της πορείας, χαρακτηρίζοντας “σημαντικό σταθμό την ημερομηνία θεμελίωσης ενός ακόμη στόχου – ορόσημου στην ιστορία της Αδελφότητας”.

Όπως είπε ο κ. Διακομανώλης “Το 1981 ξεκίνησε η προσπάθεια επί προεδρίας κ. Γιάννη Τσέρκη. Επισκέφθηκαν τον αείμνηστο Μιχαήλ Μηνά Αβδελλή ζητώντας του να παραχωρήσει στην Αδελφότητα οικόπεδο για την ανέγερση κτηρίου για τις ανάγκες της Αδελφότητας. Υποσχέθηκαν αργότερα την ανέγερση ιερού Ναού στον ίδιο.

Τα χρόνια πέρασαν και ήλθαμε …

Στις 8 Νοεμβρίου του 1996 οπότε αναβίωσε το ίδιο θέμα, επί προεδρίας κ. Μ. Μακρή, ζητώντας λίγα μέτρα για την ανέγερση μοναστηριού από την Αρχοντούλα Νικολαίδη η οποία δε δέχθηκε να δώσει λίγα μέτρα αλλά 1000 μέτρα αυτή και τα αδέλφια της αφού, όπως η ίδια τότε είπε, “αξίζει στους Ολυμπίτες να κάνουν κάτι καλό κάτι αποφανεμένο αφού μάλιστα αυτό θα ήταν για την μνήμη του αγαπημένου της θείου και μεγάλου ευεργέτη μας αείμνηστου Μιχάλη Αβδελλή.” Όπως και έγινε. Ο Μανώλης Γ. Αβδελλής, η Καλλιόπη Γ. Δράκου και ή ίδια η Αρχοντούλα Νικολαίδη υποσχέθηκαν το οικόπεδο των 1000 τ.μ.στην συγκεκριμένη θέση που θεμελιώνεται σήμερα η εκκλησία. Λίγους όμως μήνες αργότερα πέθανε η Αρχοντούλα χωρίς να μπορέσει να υπογράψει το συμβόλαιο δωρεάς παραχώρησης του οικοπέδου. Οι κληρονόμοι της Μιχάλης Ν. Νικολαίδης και τα αδέλφια του, Γεώργιος και Μανώλης Νικολαίδης προς τιμή τους τιμούν και υπηρετούν την απόφαση και την θέληση της Μάνας τους και με επιστολή που έστειλαν στο Δ.Σ. επιβεβαιώνουν την συνέχιση της υπόσχεσης της Μάνας τους.

Έτσι μετά από τις κατά νόμο διαδικασίες κληρονομικών υποθέσεων υπογράφει το Συμβόλαιο και έμπρακτα πια ξεκινήσαμε την διαδικασία ανέγερσης του Ιερού Ναού. Με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης καθορίστηκε ομόφωνα το μέγεθος να είναι 150 τ.μ. και το ρυθμό της εκκλησίας βυζαντινός σταυρωτός με τρούλο.

Ακούγονται φωνές ότι η εκκλησία είναι μεγάλη και ότι θα υποθηκεύσει το οικονομικό μέλλον της Αδελφότητας για πολλά χρόνια….

Όμως πέρα του γεγονότος ότι είναι απόφαση της Γ.Σ. πρέπει να τονίσω ότι κάθε εκκλησία είναι πολύ μικρή κάθε Μεγάλη Παρασκευή και Ανάσταση και πολύ μεγάλη για όλες της άλλες ημέρες του χρόνου.

Η εκκλησία που σήμερα θεμελιώνεται, δεν είναι μια εκκλησία αποκλειστικά και μόνο των Ολυμπιτών είναι ένας οίκος Θεού στον οποίο είναι ευπρόσδεκτοι όλοι οι πιστοί.

Η εκκλησία αυτή είναι μια προσφορά των Ολυμπιτών στην Ροδιακή Κοινωνία και Ροδιακή Γη που εδώ και πολλά χρόνια τους φιλοξενεί τους αποδέχεται συμβάλλοντας στην ατομική τους πρόοδο αλλά και οι ίδιοι συμβάλουν στην πρόοδο της Πόλης που ζουν”.

ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

ΚΑΙ ΑΓΝΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΟΙ

ΔΩΡΗΤΕΣ

Ο Μιχαήλ Αβδελλής γεννήθηκε το 1898 στην Όλυμπο της Καρπάθου. Ηταν το τρίτο παιδί του Μηνά και της Βασταρκούλας Αβδελλή. Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε από τον παπα- Σακελλάρη στην Όλυμπο. Το 1912 φεύγει για το Πυθαγόρειο της Σάμου κάνοντας διάφορες δουλειές. Ο επόμενος χρόνος τον βρίσκει στα νταμάρια της Πεντέλης Αττικής και μετά από μια διετία περίπου μεταναστεύει στη Νότια Γαλλία και εργάζεται στο port Boυc.Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 πηγαίνει στο Γαλλικό Μαρόκο και μαζί με τα αδέλφια του Μανώλη, Κωστή και Γιώργη, αναλαμβάνουν την κατασκευή μεγάλων οδικών έργων όπως π.χ. την οδό Καζαμπλάνκας –Mekmes μήκους 580 χιλιομέτρων καλώντας στο Μαρόκο και 50 Καρπάθιους τεχνίτες καθώς και το αποχετευτικό δίκτυο της πόλης Ραμπάτ και της Καζαμπλάνκας και πολλά άλλα. Διορίζεται εργοδηγός της μεγάλης κατασκευαστικής εταιρείας CAMSHASH που του αναθέτει την επίβλεψη και κατασκευή του υπερ - Ιρανικού σιδηροδρόμου στη Β. Περσία. Εκεί γνωρίζει και τους ηγέτες των Κούρδων του Ιράν και του Ιράκ και γίνονται φίλιοι. Η λήξη του πολέμου τον βρίσκει στο νεοσυσταθέν εμιράτο του Κουβέϊτ και αναλαμβάνει την κατασκευή αστυνομικού Τμήματος για την Αγγλική διοίκηση. Αναλαμβάνει κατόπιν την κατασκευή 510 κατοικιών στο MINA AL AHMADI για το τεχνικό προσωπικό των διυλιστηρίων που κατασκεύασε η GENERAL ELECTRIC. Ο SHABAH πρώτος Σεϊχης του Κουβέιτ , διακρίνοντας την εντιμότητα τη συνέπεια και την εργατικότητά του Μιχάλη Μ Αβδελλή του αναθέτει πολλά άλλα έργα και τον ανακηρύττει τεχνικό του σύμβουλο, έναν άτυπο “Υπουργό” Δημοσίων Έργων του Εμιράτου.

Το 1955 επαναπατρίζεται και εγκαθίσταται στη Ρόδο διατηρώντας μια άρρηκτη φιλία έκτοτε με τον σεϊχη SHABAH και όταν το 1958 ο συμπολίτης μας Υπουργός Στ. Κωτιάδης ηγήθη κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας που περιήλθε τις χώρες της Μ. Ανατολής για την υπογραφή σειράς συμφωνιών εμπορικών, διπλωματικών κ.λ.π , με τη μεσολάβησή του έγινε δεκτός από τον Σείχη SHABAH και με πολλή ευκολία συνήφθησαν οι συμφωνίες.

Έκτοτε έζησε στη Ρόδο στ΄ Ασγούρου αποφεύγοντας τη δημοσιότητα και προβολή, συντροφιά με συγγενείς, ορισμένους καλούς φίλους του και με τα αγαπημένα του κατοικίδια και άλλα ζώα, με μικροκαλιέργειες στο κτήμα που αγόρασε. Το φιλανθρωπικό του έργο υπήρξε πλούσιο και πολυσχιδές. Ενδεικτικά αναφέρουμε την δαπάνη για την ανέγερση του Δημοτικού Σχολείου και του νέου νεκροταφείου στο Διαφάνι Καρπάθου. Επίσης κάλυψε ένα μεγάλο μέρος της δαπάνης για την κατασκευή του κοινοτικού μεγάρου της Ολύμπου. Επίσης συμμετείχε στην ανοικοδόμηση του πολιτιστικού κέντρου των Ολυμπιτών του Πειραιά. Δώρισε ακόμη και το οικόπεδο για την ανέγερση του πολιτιστικού Κέντρου των Ολυμπιτών Ρόδου Η ΒΡΥΚΟΥΣ. Αρωγός της πατρίδας μας όσες φορές οι Έλληνες κλήθηκαν να συνδράμουν όπως ο πόλεμος του 1940, οι σεισμοί των Επτανήσων το 1954, της Θεσσαλίας και Φαρσάλων το 1957 μέσω των τοπικών Μητροπόλεων. Ήταν δε τόσο μεγάλη η προσφορά του στους σεισμόπληκτους των επτανήσιων που εκπρόσωπος του Βασιλέως Παύλου τον τίμησε με μεγαλόσταυρο. Έκανε επίσης μεγάλες δωρεές και στην Ι. Μητρόπολη της Ρόδου.

Υπήρξε επίσης αρωγός φτωχών φοιτητών και οικογενειών, ασθενών κ.λ.π. Πέθανε πλήρης ημερών στη Ρόδο το 1984. Τα οστά αναπαύονται στον ίδιο τάφο με της αγαπημένης του ανιψιάς Αρχοντούλας Ν. Νικολαϊδη.

Η Αρχοντούλα Νικολαϊδη, γεννήθηκε και αυτή στην Όλυμπο. Από 18 χρονών ήλθε στη Ρόδο φορώντας πάντα το καβάϊ της. Χωρίς να πάει στο σχολείο, μάθαινε γράμματα ταυτόχρονα μα τα επτά παιδιά της. Εργατική και τίμια, με αισθήματα και αρετές που επιβεβαιώνονται με τις πράξεις της.

Ο κ. Διακομανώλης αναφέρθηκε και στους εν ζωή ευεργέτες της Αδελφότητας Ολυμπιτών Ρόδου “Η ΒΡΥΚΟΥΣ” με την δωρεά του οικοπέδου. Είναι ο κ. Μανώλης Αβδελλής καπετάνιος και κάτοικος Πειραιώς, η κ. Καλλιόπη Γεωργίου Δράκου η οποία ζει στη Ρόδο και κυκλοφορεί ανάμεσά μας υπερήφανα φορώντας το καβάϊ της, μητέρα τριών παιδιών. Τα αδέλφια Μιχάλης ,Γιώργος και Μανώλης Νικολαϊδης. “Σε όλους αξίζουν πολλά συγχαρητήρια, διότι σήμερα που η παγκοσμιοποίηση και ο υλισμός σαρώνουν τα πάντα, σήμερα που η αξιοπρέπεια του ανθρώπου μετριέται με το πόσα κάνεις και το πόσα έχεις, σήμερα που η κοινωνική καταξίωση αποκτάται ταυτόχρονα με την απόκτηση όλων και περισσότερων υλικών αγαθών αυτοί δίνουν και δίνουν Γη για ένα άγιο σκοπό όπως είναι η ανέγερση μιας εκκλησίας και μάλιστα σε πολύ προνομιακό οικόπεδο.” Επισήμανε ο Πρόεδρος της Αδελφότητας Ολυμπιτών Ρόδου Η ΒΡΥΚΟΥΣ κ. Μ. Διακομανώλης για να καταλήξει:

“Βραβεία και έπαινοι όμως αξίζουν και στους απλούς Ολυμπίτες που με τις συλλογικές αποφάσεις των οργάνων τους αποφάσισαν να σηκώσουν το βάρος της ανέγερσης του Ιερού Ναού του Αρχαγγέλου Μιχαήλ”.
Μετά την τελετή του θεμελίου λίθου ακολούθησε πολύωρο και ζεστό γλέντι, με την προσφορά των παραδοσιακών μπακλαβάδων και φαγητών.
 

 

Ανακοινώσεις

Εκδόσεις